روزه هنگام سوال است و دعا                  پر زدن با بال همت تا خدا
شهر یکرنگی و بی آلایشی                    ماه تقصیر و گنه فرسایشی
عاشقان معشوق خود پیدا کنند                تا سحر در گوش او نجوا کنند
درد خود گویند با درمان خویش                  با طبیب و یا انیس جان خویش

***
سلام مجدد به همه عزیزانی که در این مدت با حضورشون گرما بخش دل خسته ام بودند و سلام به آن عزيزي كه تمام دلگرمي من است ! ...
براي عاقبت به خيري و آرامشم با نفسهاي گرم تان در مهماني خدا دعاگو باشيد ، باشد كه پروردگارم به حق دلهای مهربانتان مورد رحمت و مغفرت بی منتهایش قرارم دهد...

خدایا تو را عاشق دیدم و غریبانه عاشقت شدم
تو را بخشنده پنداشتم و گنه کار شدم
تو را وفادار دیدم و بی وفایی نمودم ولی هر کجا که رفتم سرشکسته بازگشتم
تو را گرم دیدم و در سردترین لحظات به سراغت آمدم
اما...
تو مرا چه دیدی که همچنان بخشنده و توبه پذیر و مشتاق بنده ات  ماندی؟؟؟

       زیباترین مکان برای حضور، بودن درافکار کسی است كه در فكرش هستي

همه چی از یاد آدم می ره
مگه یادش که همیشه یادشه
یادمه قبل از سوال ،کبوتر با پای من راه می رفت ؛ جیرجیرک با گلوی من می خوند ؛ شاپرک با پر من پر می زد ؛ سنگ با نگاه من برفو تماشا می کرد .
مست می کردم من با زنبور ، از گس عطر گل بابونه ؛ سبز بودم در شب رویش گلبرگ پیاز ؛ هاله بودم در صبح ، گرد چتر یاس ؛ گیج می رفت سرم ، در تکاپوی سر گیج عقاب
نور بودم در روز ، سایه بودم در شب .
خود هستی بودم روشن و رنگی و مرموز و دوان
مرا از هستی خود بیرون کرد ؛ راز خوشبختی آن سلسله خاموشی بود
خود فراموش بود. چرخ و چرخیدن خود با هستی
حذر از دیدن خود در هستی
حلقه افتاد پس از طرح سوال ...
ابدی شد قصه هجر و وصال ؛ آدمی مانده و آیا و محال
بیکرانه است دریا  ،  کوچیکه قایق من
های آهای  تو کجایی نازی
عشق بی عاشق من .
سردمه !!
مثل یک قایق یخ کرده رو دریاچه یخ ، یخ کردم .
عین آغاز زمین . زمین !
یه کسی اسممو گفت !
تو منو صدا کردی یا جیرجیرک آواز می خوند ؟
جیرجیرک آواز می خوند .
تشنته ؟ آب میخوای ؟
کاشکی که تشنه م بود .
گشنته ؟ نون می خوای ؟
کاشکیکه گشنم بود .
سردمه .   خوب ! برو زیر لحاف .
صد لحاف هم کممه . آتیشو الو کنم ؟
می دونی چیه نازی ؟
تو سینه ام قلبم داره یخ می زنه ، اون وقتش توی سرم ، کوره روشن کردند .
پاتو چرا بستی به تخت ؟  پامو ! پامو بستم که اگه یه وقت زمین سقوط کنه طوری نشم .
کی ، کی گفته زمین می خواد سقوط کنه ؟
قانون دافعه گفت .
وای از اقبالم !
باز بارون خیال ، آسیاب ذهنتو چرخونده ؟
باز فیلسوف و سوال
باز عارف و سفال
باز هستی و زوال
باز آمال و محال
باز شاعر و نهال
باز کودک و خیال ؟
کجاها رفته بودی ؟
میخونه یا معبد ؟
رنج ما قوی تر از مشروبه !
میخونه افسونه !
پس چرا چشات شبیه چشای شیطونه ؟
من نمی بخشم اگه ، جای پات بی جای پام ، روی جایی حک بشه !
کجاها رفته بودی ؟
هیچ کجا !
رو شعاع هستی برا خودم می گشتم .
همه چی برای من ممکن بود
تو خودت می بینی ، همه چیز عادی بود
همه چی ! همه چی !
همه چی برای من ممکن بود .
کار و تولید و تلاش
حرمت همسایه
می دونستم که سلام یعنی چه
می دونستم که زمان معناش چیه
من کیه
اون کدومه
می دونی ؟
خیره ماندم به دور
انگاری سایه م افتاد رو ماه
مثل یه غول
به خودم می گفتم : انسانم
من شعور همه آفاق هستم
می تونم برای شیر زائو ماما بشم
می تونم پلنگو زنجیرش کنم
می تونم با تیشه چنار رو سرنگون کنم
می تونم !
بعدش هم زد به سرم که برم پشت سوال
برگردم به کودکی
تا که با چرخ خیال
وصله نور بدوزم به پیراهن شب .
یه هو وسوسه شدم رفتم توی نا ممکن !
تو ناممکن ، فیل هوا می کردن ؟
آره !خب! فیل هوا !
که می خواستی برگردی به کودکی ؟
آره ، آره خب ، پشت سوال
کی ؟ کجا ؟
کی ؟ کجا ؟
می خواستم ! می خواستم اما مقدورم نشد
باید مقدورم بشه
آه !
خنده های بی دلیل
گریه های بی دلیل
خیره گی ها ، خیره گی ها ، خیره گی
خیره گی ها و سکوت
خیره گی و افق سرخ غروب
خیره گی و علف ترد بهار
خیره گی و شبح کوه و درختان در شب
خیره گی و چرخش گردن جغد
خیره گی و بازی ستاره ها
گریه بر هجرت یک گربه از امروز به قرنی دیگر
من،
من باید برگردم ،
تا تو قبرستون ده ، غش غش ریسه برم
به سگ از شدت ذوق ، سنگ کوچیک بزنم
توی باغ خودمون انار دزدی بخورم
وقتی که هوای حلوا کردم با خدا حرف بزنم
آخه !
تنها من می دونم شونه چوبی خواهرم کجا افتاده .
کلید کهنه صندوق عجایت ، لای دستمال چه نوع پیر زنی پنهونه
راز خاموشی فانوس کجاست
من باید برگردم تا به مادرم بگم ، من بودم اون شب ، شیربرنج سحریتو خوردم
تا به بابام بگم ، باشه باشه ، نمی خواد کولم کنی !
گندوما را تو ببر ، من به دنبالت می آم
قول می دم که نشینم خونه بسازم با ریگ
دنبال مارمولکا ، نرم تا آن ور کوه !
من می خوام برگردم به کودکی !!

                                                                                                                   حسين پناهي

سرباز قبل از اینکه به خانه برسد با پدر و مادر خود تماس گرفت و گفت: پدر و مادر عزیزم جنگ تمام شده و من می خواهم به خانه برگردم؛ولی خواهشی از شما دارم. رفیقی دارم که می خواهم او را با خود به خانه بیاورم.
پدر و مادر او در پاسخ گفتند: ما با کمال میل مشتاقیم که او را ببینیم.
پسر ادامه داد : ولی موضوعی است که باید در مورد او بدانید؛ او در جنگ بسیار آسیب دیده و در اثر برخورد با مین یک دست و یک پای خود را از دست داده است و جایی برای رفتن ندارد و من می خواهم اجازه دهید او با ما زندگی کند.
پدرش گفت: ما متاسفیم که این مشکل برای دوست تو به وجود آمده است. ما کمک می کنیم تا او جایی برای زندگی در شهر پیدا کند.
پسر گفت: نه؛ من می خواهم که او در خانه ما زندگی کند. آنها در جواب گفتند:نه؛ فردی با این شرایط مو جب دردسر ما خواهد بود.ما فقط مسئوول زندگی خودمان هستیم و اجازه نمی دهیم او آرامش زندگی ما را بر هم بزند. بهتر است به خانه بازگردی و او را فراموش کنی.
 در این هنگام پسر با ناراحتی تلفن را قطع کرد و پدر و مادر او دیگر چیزی نشنیدند.
چند روز بعد پلیس نیویورک به خانواده پسر اطلاع داد که فرزندشان در سانحه سقوط از یک ساختمان بلند جان باخته و آنها مشکوک به خودکشی هستند.
پدر و مادر آشفته و سراسیمه به طرف نیویورک پرواز کردند و برای شناسایی جسد پسرشان به پزشکی قانونی مراجعه کردند.

با دیدن جسد؛ قلب پدر و مادر از حرکت ایستاد
پسر آنها یک دست و پا نداشت
.

.

.

حتی زمانی که تردید داریم قلب ما در یقین است

 كاش هر گاه كه قرار به تصميم بود مي گذاشتند خودمان انتخاب كنيم ؛ مگر نه اينكه خالق توانا برايمان حق انتخاب گذاشت ، مگر نه اينكه او دانا تر است به هر علمي پس چرا گاه گاه برايمان مخلوقاتش تصميم مي گيرند ...
كاش وراي حرف هايمان را گوشي شنوا بود ، كاش مي توانستم عشقي كه در سينه دارم را فرياد بزنم ، كاش مي توانستم به همه عالم ثابت كنم كه من دوست دارم با عشق زندگي كنم ، كاش مي توانستم در مقابل بهترينم قد علم كنم و به جد به او بگويم مي خواهم تا آخرين دم زندگي كنار او باشم ...

با تمام وجودم از تو مي خواهم تا آغوش گرم مهربان خدايمان دوشا دوش ات نفس بكشم ...

در يك قلب يك مهر جاي مي گيرد در قلب من حق جا دارد ، حقانيت خدا و رسول اش محمد ^(ص)، حقانيت ولي و حجت اش علي ^(ع) ، حقانيت بانوي دو عالم فاطمه الزهرا ^(س) ، حقانيت دو گوشواره ي عالم سيدالشهدا حسين ^(ع) و حسن مجتبي ^(ع) ، حقانيت زينب كبري ^(س) ، حقانيت تمام حق هاي دنيا ... و تو نيز براي من حق هستي چرا كه حق يكي است و عشق زميني من يكي است و آن تو هستي ؛‌ تو براي من حق هستي ...

دردانه معشوقم با همه ي وجود دوستت دارم
 

"بسم ‏الله الرحمن الرحيم"

اين وصيتنامه‏ اى است كه اميرالمؤمنين، على بن ابيطالب ^(ع) بدان وصيت مى‏كند:
گواهى مى‏دهد كه معبودى جز خداى نيست كه يگانه است و شريك ندارد و نيز گواهى دهد كه محمد(ص) بنده و رسول اوست، كه خداوند او را به راهنمايى و دين حق فرستاد تا بر همه اديان پيروزش كند، اگرچه مشركان آن را ناخوش دارند. درود و بركات خدا بر او باد!
«همانا نماز و پرستش و زندگى و مرگ من از آن خداوندى است كه پروردگار جهان است و شريكى براى او نيست و بدان مأمور گشته‏ام و منم از نخستين مسلمانان»

اى حسن ^(ع)! من تو را و تمام فرزندان و خاندانم و هر كسى‏كه اين وصيتنامه به او برسد، به تقوا و ترس از خداوندى كه پروردگار شماست، سفارش مى‏كنم و بايد نميريد جز اينكه مسلمان باشيد و همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد؛ زيرا به راستى من از رسول خدا^(ص) شنيدم كه مى‏فرمود: اصلاح دادن ميان مردمان از همه نماز و روزه بهتر است و آنچه دين را تباه ساخته و از بين مى‏برد، افساد ميان مردمان است، ولا قوه الا بالله العلى العظيم [نيرويى جز به وسيله خداى بزرگ نيست].
به خويشان و ارحام خويش توجه داشته باشيد و به آنان پيوند كنيد، صله رحم كنيد تا خداوند در روز قيامت حساب را بر شما آسان گرداند.

الله الله فى الايتام، فلا تغبوا افواههم، ولا تضيعوا بحضرتكم
 از خدا بترسيد، از خدا بترسيد، درباره يتيمان، پس براى دهن هاشان به سبب سنگدلى‏تان نوبت قرار ندهيد (كه گاهى سير و گاهى گرسنه نگاهشان داريد).

الله الله فى جيرانكم، فانهم وصيه نبيكم...
از خدا بترسيد، از خدا بترسيد درباره همسايگانتان كه رسول خدا(ص) درباره آنان سفارش كرده و پيوسته درباره آنان توصيه مى‏فرمود، به اندازه‏اى كه ما گمان كرديم براى همسايگان از همسايه خود ارث قرار مى‏دهد و حرمت آنان به حدى است كه سهمى در مالشان براى همسايه تعيين كرده!

الله الله فى القرآن، فلايسبقكم الى العمل به احد غيركم
از خدا بترسيد، از خدا بترسيد درباره قرآن مبادا كسى به عمل‏كردن بدان بر شما سبقت جويد.

الله الله فى الصلاه فانه خير العمل وانها عمود دينكم
از خدا بترسيد، از خدا بترسيد درباره نماز؛ زيرا كه نماز ستون دين شماست

الله الله فى بيت ربكم لاتخلوه ما بقيتم...
از خدا بترسيد، از خدا بترسيد درباره خانه پروردگارتان (خانه كعبه)، مبادا تا زنده هستيد، آن خانه از شما خالى‏ بماند، كه اگر رها شد، مهلت داده نمى‌شويد و به عذاب دچار مى‏گرديد و اگر از شما خالى ماند، كيفر خداوند فرصت زندگى به شما نمى‏دهد.

الله الله فى الزكاه فانها تطفى غضب ربكم
از خدا بترسيد، از خدا بترسيد در دادن زكات اموال خود كه زكات خشم پروردگار را فرونشاند.

الله الله فى شهر رمضان فان صيامه جُنه من النار
از خدا بترسيد، از خدا بترسيد درباره روزه ماه رمضان؛ زيرا كه آن براى شما چون سپرى است از آتش دوزخ.

الله الله فى الفقراء والمساكين فشاركوهم فى معاشكم...
از خدا بترسيد، از خدا بترسيد درباره بينوايان و مسكينان و آنها را در زندگى خود شريك سازيد و از خوراك و لباس خود به آنها نيز بدهيد.


الله الله فى الجهاد باموالكم وانفسكم والسنتكم
 از خدا بترسيد، از خدا بترسيد درباره پيكار كردن در راه خدا به مالها و جانها و زبانهاى خويش.

الله الله فى ذريه نبيكم...
از خدا بترسيد، از خدا بترسيد درباره امت پيغمبرتان، مبادا در ميان شما ظلم و ستمى واقع شود.

الله الله فى اصحاب نبيكم...
از خدا بترسيد، از خدا بترسيد درباره اصحاب پيغمبرتان؛ زيرا كه رسول خدا(ص) درباره آنان سفارش فرموده.

الله الله فى النساء وفيما ملكت ايمانكم...
از خدا بترسيد، از خدا بترسيد درباره زيردستانتان، غلامان و كنيزان؛ زيرا كه آخرين سفارش و وصيت رسول خدا(ص) اين بود كه فرمود: «من شما را درباره دو دسته ناتوان كه زيردست شما هستند، سفارش مى‏كنم»

آنگاه فرمود:

الصلاه الصلاه، لا تخافوا فى الله لومه لائم...
نماز! نماز! درباره خداوند از سرزنش مردمان نهراسيد؛ چه، هر كس به شما ستم كند يا انديشه بد داشته باشد، خداوند شر او را كفايت فرمايد. با مردم به نيكى سخن بگوييد، همان‏طور كه خدا فرمود. امر به معروف و نهى از منكر را ترك مكنيد كه رشته كار از دست شما بيرون شود، آنگاه هر چه دعا كنيد و از خداوند دفع شر خواهيد، پذيرفته نگردد و به اجابت نرسد.

بر شما باد هنگام معاشرت، به فروتنى و بخشش و نيكويى درباره يكديگر. و زنهار از جدايى و تفرقه و پراكندگى و روى‏گردانيدن از هم. و در نيكوكارى، يار و مددكار يكديگر باشيد و بر گناه و ستمكارى كمك مباشيد كه شكنجه و عذاب خدا بسيار سخت است.
خداوند نگهدار شما خاندان باشد و حقوق پيغمبرش را در حق شما حفظ فرمايد، اكنون با شما وداع مى‏كنم و شما را به خدا مى‏سپارم و سلام و رحمتش را بر شما مى‏خوانم.

تو هستي ، مرا همين يك بس است                  كه هستي كنارم ، عشق سر مي كشم

نگاهت چه آرام و زيبا و خوش                            در آن دم كه من طرح تو مي كشم
 
وجودم سراسر شده پر ز تو                              من از هر چه دارم برايت دست مي كشم

از همان جرعه اول شدم مست تو                      جرعه تا جام آخر خودم سر كشم

تو هستي تمام من و من زتو پر شدم                 تو باشي كنارم ، نفس مي كشم

هميشه بمان با من و قلب من                          در فراقت غم هجر ، دوش مي كشم

به دنبال خدا نگرد
خدا در بیابان های خالی از انسان نیست
خدا در جاده های تنهای بی انتها نیست

به دنبالش نگرد

خدا در نگاه منتظر کسی است که به دنبال خبری از توست
خدا در قلبی است که برای تو می تپد
خدا در لبخندی است که با نگاه مهربان تو جانی دوباره می گیرد
خدا آنجاست در جمع عزیزترینهایت
خدا در دستی است که به یاری می گیری
در قلبی است که شاد می کنی
در لبخندی است که به لب می نشانی
خدا در بتکده و مسجد نیست
گشتنت زمان را هدر می دهد
خدا در عطر خوش نان است
خدا در جشن و سروری است که به پا می کنی

خدا را در کوچه پس کوچه های درویشی و دور از انسان ها جست و جو مکن
خدا آنجا نیست

او جایی است که همه شادند
و جایی است که قلب شکسته ای نمانده
در نگاه پرافتخار مادری است به فرزندش
در نگاه عاشقانه زنی است به همسرش

باید از فرصت های کوتاه زندگی جاودانگی را جست
زندگی چالشی بزرگ است
مخاطره ای عظیم
فرصت یکه و یکتای زندگی را
نباید صرف چیزهای کم بها کرد
چیزهای اندک که مرگ آن ها را از ما می گیرد
زندگی را باید صرف اموری کرد که مرگ نمی تواند آن ها را از ما بگیرد
زندگی کاروان سرایی است که شب هنگام در آن اتراق می کنیم
و سپیده دمان از آن بیرون می رویم
فقط یک چیزهایی اهمیت دارند
چیزهایی که وقت کوچ ما، از خانه بدن، با ما همراه باشند
همچون معرفت بر الله و به خود آیی
دنیا چیزی نیست که آن را واگذاریم
و با بی پروایی از آن درگذریم
دنیا چیزی است که باید آن را برداریم و با خود همراه کنیم
سالکان حقیقی می دانند که همه آن زندگی باشکوه هدیه ای از طرف خداوند است
و بهره خود را از دنیا فراموش نمی کنند
کسانی که از دنیا روی برمی گردانند
نگاهی تیره و یأس آلود دارند
آن ها دشمن زندگی و شادمانی اند
خداوند زندگی را به ما نبخشیده است تا از آن روی برگردانیم

سرانجام خداوند از من و تو خواهد پرسید:
آیا "زندگی" را "زندگی کرده ای"؟

سالروز ولادت جوادالائمه بر عاشقان آن حضرت مبارک باد

                        ياد دارم در غروبي سرد سرد
                                                            ميگذشت از كوچه ي ما دوره گرد
                       داد ميزد : كهنه قالي مي خرم 
                                                             دست دوم جنس عالي مي خرم
                       كاسه و ظرف سفالي مي خرم
                                                             گر نداري ، كوزه خالي مي خرم
                       اشك در چشمان بابا حلقه بست           
                                                            عاقبت آهي كشيد بغضش شكست

          اول ماه است و نان در سفره نيست ؛ اي خدا شكرت ولي اين زندگيست ؟
                  بوي نان تازه هوشش برده بود ، اتفاقا مادرم هم روزه بود
          خواهرم بي روسري بيرون دويد؛ گفت : آقا سفره خالي هم مي خريد ... ؟

با عرض سلام خدمت همه دوستان و خوانندگان "زمستان گرم " که  صفحه صفحه ی وبلاگم پر از رنگ حضورشان است ...
قبل از هرچیز قدردان الطاف مهریم که بر بنده ارزانی داشتید و با نظرات دل نشینتان ثبت خاطره کردید .
غرض از نوشتن این پست بعد از تشکر از شما بیان مطلبی است که بر خود واجب دیدم
 بنده کما فی السابق از وبلاگ های پر محتوا و دل نشینتان بهره می برم ولی متاسفانه چند صباحی است که امکان ثبت نظر در وبلاگ ها برایم غیر ممکن شده  ؛ از اين رو  و بدين وسيله از مطالب زيبايي كه در وبلاگ ها تان خواندم امتنان دارم ، در كنار چشمه ي جوشان افكارتان و بهره جستن از احساسات والاتان بسيار مسرت آميز است و برايتان نهايت موفقيت و شادكامي را از يزدان پاك خواستارم ...

قصد داشتم در پيوست آدرس چند وبلاگ را قرار دهم كه به علت نداشتن پسوند بلاگفا قابليت لينك در پيوند وبلاگ و حتي در همين پست را ندارند ولي در زمره ي وبلاگ نويسان زبده قرار دارند ؛ اگر چه خوشبختانه نظرات شان در وبلاگ مشهود است ... 

با تشكر و سپاس از وقتي كه در اختيارم گذاشتيد
يا علي بن موسي الرضا

منم زیبا كه زیبا بنده ام را دوست میدارم

تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید

ترا در بیكران دنیای تنهایان

رهایت من نخواهم كرد

رها كن غیر من را

آشتی كن با خدای خود

تو غیر از من چه میجویی؟

تو با هر كس به غیر از من چه میگویی؟

تو راه بندگی طی كن عزیزا من خدایی خوب میدانم

تو دعوت كن مرا با خود به اشكی .یا خدایی میهمانم كن

كه من چشمان اشك الوده ات را دوست میدارم

طلب كن خالق خود را.بجو مارا تو خواهی یافت

كه عاشق میشوی بر ما و عاشق میشوم بر تو كه

وصل عاشق و معشوق هم،اهسته میگویم، خدایی عالمی دارد

تویی زیباتر از خورشید زیبایم.تویی والاترین مهمان دنیایم.

كه دنیا بی تو چیزی چون تورا كم داشت

وقتی تو را من افریدم بر خودم احسنت میگفتم

مگر ایا كسی هم با خدایش قهر میگردد؟

هزاران توبه ات را گرچه بشكستی.ببینم من تورا از درگهم راندم؟

كه میترساندت از من؟رها كن ان خدای دور

آن نامهربان معبود.آن مخلوق خود را

این منم پروردگار مهربانت.خالقت.اینك صدایم كن مرا.با قطره اشكی

به پیش اور دو دست خالی خودرا. با زبان بسته ات كاری ندارم

لیك غوغای دل بشكسته ات را من شنیدم

غریب این زمین خاكی ام.آیا عزیزم حاجتی داری؟

بگو جز من كس دیگر نمیفهمد.به نجوایی صدایم كن.بدان اغوش من باز است

قسم بر عاشقان پاك با ایمان

قسم بر اسبهای خسته در میدان

تو را در بهترین اوقات اوردم

قسم بر عصر روشن ، تكیه كن بر من

قسم بر روز، هنگامی كه عالم را بگیرد نور

قسم بر اختران روشن اما دور، رهایت من نخواهم كرد

برای درك اغوشم,شروع كن,یك قدم با تو

تمام گامهای مانده اش با من

تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید

ترا در بیكران دنیای تنهایان.رهایت من نخواهم كرد

گفتی که به احترام دل باران باش                  باران شدم و به روی گل باریدم
گفتی که ببوس روی نیلوفر را                       ازعشق تو گونه های او بوسیدم
گفتي كه ستاره شو دلي روشن كن             من هم چو گل ستاره ها تابيدم
گفتي كه براي باغ دل پيچك باش                   بر ياسمن نگاه تو پيچيدم
گفتي كه براي لحظه اي دريا شو                  دريا شدم و تو را به ساحل ديدم
گفتي كه بيا و لحظه اي مجنون باش             مجنون شدم و ز دوريت ناليدم
گفتي كه شكوفه كن به فصل پائيز                گل دادم و با ترنمت روئيدم
گفتي كه بيا و از وفايت بگذر                        از لهجه ي بي وفاييت رنجيدم
گفتم كه بهانه ات برايم كافي است               معناي لطيف عشق را فهميدم

                                                                                                                  مريم حيدر زاده

سالروز ولادت زيباترين گل بهشت ، دردانه احمد ، خانم فاطمه زهرا سلام الله عليها و روز زن مبارك.

از خواب که بیدار میشوی هدیه ای بر روی تختت می بینی، قبل از شستن صورتت کنجکاوانه آنرا می گشایی
شاید خیلی هدیه ات را دوست نداشته باشی ، آنرا گوشه ای می گذاری
روز بعد دوباره هدیه ای می بینی، شاید این هدیه را خیلی دوست داشته باشی
این هدیه خوب هر چیز دوست داشتنی ای می تواند باشد

این هدیه هر روز از خدا به دستت می رسد و تو آگاه نیستی 
 هدیه تو یک روز کامل زندگیست
بعضی اوقات پر از دردسر و سختی
بعضی اوقات پر از شادی و موفقیت

پس بیا هر روز از خدا بخاطر این هدیه ها تشکر کن و سعی کن که از آن بهترین استفاده را کنی

اگر هدیه امروزت را دوست نداری منتظر باش چون روز دیگری در راه است ...

حریفی که از وی نیازرد کس                    بسی آزمودم، کتاب است و بس
رساند سخن را به خـوبی به بن                به بسم‌الله آغاز سازد سخن
نگیرد به کس سبقت ازهیچ باب                از او تا نپرسی نگوید جواب
توان خـواند در لـوح پیشانیش                   خـط سرنوشت سخـن‌دانیش
زطورش به خلوتگه انجمن                       همه خاموشی، با تو گوید سخن
کند مستمع، گر قبول ِکتاب                     توان گفت در وصف او صدکتاب

                                                                                                         عراقی

امروز را در عطر مست كننده ي كتابها و دوشا دوش پر مهر آرامش زندگيم گام برداشتم به اميد وقتي كه در کوچه پس کوچه های شعرهایش در آغوش هم بیاساییم ....

به حق مادرمون فاطمه زهرا ^(س) برا عاقبتمون دعا كنيد ...

مي خوام داد بزنم بگم با ذره ذره وجودم درك كردم ...
دو شب پيش يه چيزي تو گلوم چنگ ميزد ، يه چيزي توقلبم دست و پا ميزد ، آروم و قرار نداشتم ، بي تاب نگاه گرم و لبخند پر عاطفه ي محبوب در دنياي خودم غوطه ور بودم ...
حال عجيبي بود ! برام تازگي نداشت دلتنگيم ولي هر لحظه اش تازه است چرا كه هر لحظه آراميدن در كنار معشوق تازه ست ، شيرين است ، بهترين است ....
شب را به صبح رسانيدم و صبح را با نجوايي عميق در جانم شروع كردم ؛ آرام آرام ظهر مي آمد با خبر خوشي كه همواره به ياد دارم ؛ نه از جهت خوشي خبر ! از آن سو كه در لحظه ي شادي من هم سهيم شدم...
غروب مي شد و من جام شوق را در آغوش آرامش سر مي كشيدم ...
زمزمه هايي شنيدم كه چندي مرا به حالت خلصه فرو برد ، زمزمه هايي كه جرعه جرعه نوشيدن از اقيانوس بي كرانش -كه گوش سپردن بهرش مرا تا اوج آسمان مي برد- همان قدر دشوار مي نمود كه فراق براي لحظه اي در جانم ...
سبك بال آخرين جمله را براي هزارمين بار تكرار مي كنم كه همگان بدانند من درك كردم ، تكرار مي كنم براي جان گرفتن روحم براي تجديد پيمانم :
خدا به عظمت و جلالش سوگند ياد كرده كه من حاجت بنده ام را آن زمان كه گوشه چشمي به غير از من داشته باشد نخواهم داد .
و خداي من ، اي كه هر نانوشته مي خواني و هر ناگفته مي داني ، من چشم اميدي دارم كه در راه تو بيناست و لاغير ؛ پس تو محيا مي كني برايم از هر چيز و من راضي ام به خشنوديت اي بزرگ پروردگار من  "الهي رضاً به رضائک و تسلیماً به امرک"